Defterimden - 2

Bir insan bir insanı niye sever hala çözemedim ben. Sevgi kavramı çok salak, ee ben de salağım zaten, o zaman sevmek gerek. "-mek, -mak" ekleri güzeldir hep, farklı insanlar öyle konuşur, ben konuşamam pek. Çünkü kelimelerim öyle görünse de fiil olamazlar asla. Ben durmayı severim, fiiller hep uçsuz bucaksız. Fiiller isim olmaz, isimler hiç öyle uçmaz.

Söyle sevgilim hiç uçmayı hayal ettin mi? Ben uçmayı çok isterdim.

Bir de görünmez olmayı derdim, ama zaten pek görünür değilim. Görenler de pek sevmiyor zaten. Çünkü beklentilere hiç yanıt vermem ben. Yaptıklarım önemli değil ki. Duyduklarım önemli değil. Söyleyeceklerim hep önemsiz.

Yazınca hep çok uzun geliyor, göstersem çok kısa.

Anlatsam dilim tutulur, ruhum kanar, aklım karışır.

Bir haller oldu işte bana. Hep olur, hep oluyor.

Kimse gitmeden masallar bitmez. Herkes giderse anlatılmaz. Zaten karakterler güzel olmayınca olaylar hiç masal olmaz.

"Sevmek" istedim, duygularımı fiilleştirmek.

Birazcık şanslıymışım, öyle böyle bir şekilde başardım.

Her Bak yarım kaldı cümlem. Unutuyorum başka şeylerle meşgul olurken. O yüzden bir işi bırakıp başka iş yapamıyorum, her şeyle aynı anda uğraşmaya çalışıyorum.

Sonra da her şey birbirine karışıyor.

Ben zaten hep karışığım.

2 yorum:

  1. Wooow geçrekten çok anlamlı ayzıyorsun.Biar an dünyayla iletişim kesildi gibi oldum ^-^ Ayrıca yeni tema çok güzel olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Duygusal anlarda iyi iş çıkarıyorum, bir de ilham geldi mi fena olmuyor işte :)
      Temamı beğendiğin için teşekkürler, önceki içime sinmemişti ama bundan ben de hoşlandım :D

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~