Karışma duygularına




Beklentilerimi değerlendiriyorum, hayır geometri çalışmaktan kaçıyorum. Çünkü geometri çalışırken sorunun anasına bacısına küfretmek istemiyorum, her şey iyi niyetimden.

Düşünüyorum, neden mutlu olmayayım diye? Ders çalışmayı sevmiyorsan çalışma. Sinemaya gitmek istiyorsan git. İstediğin şeyleri yap. Ama hayatını "Okulu bitireyim sonra istediğim her şeyi yapacağım" diye ayarlama.

"Arkadaşlarım benimle bir şey yapmıyor, anneleri izin vermiyor" deme. Bak sen her ne kadar "Bir şey yaparsanız haber verin, hep beraber" yapalım desen de onlar "Ay biz sen gelmezsin diye düşünmüştük" diye diye her şeyi sensiz yapıyorlar, çünkü seni tanımıyorlar, neyi sevip sevmediğini tabii ki de bilmiyorlar. Ne acı.

Sen kendinden bir şey beklenilmesini istemezken ondan bekleme. Mutlu olduğunu bildiğin için sevin. Seni sevdiğini bildiğin için sevin. Ama mesaj atmıyorsun ya da mesaj atmıyor diye üzülme. Çünkü biliyorsun ki sen yalnızlığını daha çok seviyorsun.

Yalnızlığı sevmek, ne kadar garip. Ama sen dünyayı kendi etrafında döndürürken yanında biri olması neyi değiştirir ki? Olmak istediğin yerde olmadığın sürece hiç. O yüzden boşver her şeyi. Sadece olmak istediğin yere git ruhun sıkılırken
.

1 yorum:

  1. İşte ben de hep aynı sebepten ders çalışmıyorum :)

    YanıtlaSil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~