Galiba bu da böyle yarım kalacak~

Üzgünüm, ona mesaj atmaktan korkuyorum. Ahah teşekkür ederim dedi, bu beni mutlu etmeliydi, bu beni mutlu etti, sonra geçti. Neden geçti? Çünkü ben ona dert yanamam, ben ona başımdan geçenleri anlatamam, ben onunla telefonda uzun uzun konuşup da "sen kapat, hayır olmaz sen kapat" muhabbeti yapamam. (Aslında bu kontejyanı doldurmak için sevgiliye ihtiyacım yok, aynı muhabbeti abimle de yapıyorum. Hatta iyi geceler dedikten sonra ben konuşurken kapattım zannedip kapatmış, sonra da geri aradı sen kapat dedi.)

Sevdiğimiz insanlarla beraber hayaller kurarız, sevdiğimiz insanlardan korkmayız, sevdiğimiz insanlardan çekinmeyiz. Beni farklı kılan budur belki insanlardan çekiniyorum çünkü her daim kırılmaktan ve kırmaktan korkuyorum. Bu da beni neredeyse dürüst olmayan bir insan yapıyor. Neyin neden sır olmak zorunda olduğunu anlamam, benimle bir derdi olup da başkasına söyleyenleri anlamam, hatta gidip kızarım insanlara bunu duyunca. (6. sınıfta bir arkadaşım aramızın eskisi kadar iyi olmadığını söylemiş başka bir arkadaşıma, ben de gittim ben seni çok seviyorum diye tokat attım kıza. Sevgimi şiddetimin altına gizliyorum.) Bence bir daha görmeyeceğim insanların benim hakkımda düşündükleri önemli değildir, aslında önemli olan ben beni dışarıdan görsem kendim hakkında düşüneceklerimdir, tabii bunu gizler başkalarına mal ederim.

Bazı insanlar var hayvanlara kötü muamele ediyorlar, bağırıyorlar, kovuyorlar, ciyaklıyorlar. Bazı insanlar var minnacık çocuklarına (ki bence çocukların yeterince beyni yoktur) o insanların hayranlara ettiğinden daha kötü muamele ediyorlar, sinir oluyorum. Öyle bir insan olmamak için dua ediyorum, çünkü öyle olsa kendime hak veremem kendimden nefret ederim diye düşünüyorum. Ama çocuklarını şımartan insanlardan da iğreniyorum. (Galiba bunu söylememde iki gün önce müdürün kızının annesinin telefonunu alıp bize oyun indirmesi, ama hiçbir oyunu beğenmemesi etkili.) Belki de ben sadece bir şeyleri eleştirmek için yer arıyorum, çünkü ben hiçbir konuda iyi değilim ve kendi kötü özelliklerimi başkalarının kötü özelliklerini bularak gözardı ediyorum.

Ben nereden geldim bu konulara? Of işte ona mesaj atamıyorum ya, boş boş konuşuyorum. Çünkü mesaj atmak kötüdür. Çünkü ben mesaj atmak istemiyorum diye dört saattir telefonumu elime almıyorum. Ben ne yapıyorum onu da anlamıyorum ki, birdenbire hiçbir şey yapmadan vakit gece yarısına varıyor. Günlerdir erkenden uyuyan ben bu vakti görünce oldukça şaşırdım.

Sadece yakınmak istiyorum aslında şuan. Neden bir geleceğimiz yok diye ağlamak istiyorum. Çarşıda sevgilileri görüp de Buju'ya yavşamak istemiyorum ben. İnsanların çok tatlı ya da yapmacık olduğunu görüp de ağlamak sonra uyuyakalmak istiyorum. Ama gözlerim şişmesin, çünkü o zaman girip gibi görünüyorum. (Hayır yalan söylüyorlar güzel görünmüyorum.) Her şeyi uzatmak istiyorum, bu yazıyı sonsuza kadar uzatmak istiyorum, çünkü uyumak istemiyorum. Ona tekrar bir şeyler yazmadan uyumak istemiyorum. Ama yazamıyorum.

O yüzden bunu da bitiriyorum -buraya ne yazdığımı hatırlamadan-


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~