Kitap, hayal, kurgu

Annem geldi, kargo geldi, kitaplarım geldi.
Kitaplar. En güzel şeyler kitaplar.
Ay Hadi İnşallah, Gidiyorum Bu, Göz. Yolda görsem alacağım ama görmeyi bekleyemediğim kitaplar hep. Bekleyemediğim öteki kitaplar hala kitapçı raflarında, bekleyemeden aldığım kitaplar hala evimin tozlu raflarında.
Yalnızlığa en iyi çare kitaplar, yalnızlaştıran kitaplar, uzaklaştıran kitaplar.
Hayatınızda insanlar varken sonra okurum dediğiniz, aldığınız, alıp da bitirmediğiniz zaman hiç okuyamadığınız kitaplar. Siz derken ben.
En sevdiğim kitaplar hikaye kitapları, ondan sonra deneme. Aklımda tutmak zorunda olduğum bir ton yorucu şeyler içermeyen kitaplar. Duygulu kitaplar. Düşünceli kitaplar. Çünkü psikoloji bir yerden sonra duruyor bilmeyen için. Örneğin arkadaşınla konuşursun,
-Sen sorunlu olmayı seviyorsun
-Sorunlu olduğumu biliyorum ve kendimi de böyle seviyorum
-Ama böyle olmamalı, bu bir sorun
-İşte bu da bir sorun, sorunlu olanı sevmek de sorun sorunlu olmak da sorun, her yere kadar sorun, peki yapılması gereken nedir, sevmeyi bırakmak ve tamamen mutsuzluğun içine mi çökmek yoksak severek mutsuz olmaya devam mı etmek?
Böyle gelişmez işte o konuşmalar. Susarsın, susar. İmalı imalı bakar hep insanlar. Sen de bakarsın. Baksın.
Kitaplar diyordum, okurum bir ara. Seviyorum ya okumayı. Okuyorum artık. Boşluk filan doldurduğu yok, dolduruyorsa kendi eksikliğini, fazlası değil.
Gözlerim doluyor arada. Kitaplarda. Hayallerde. Düşünüyorum bazen "Nerede kaldı annem?" sonra gözlerim doluyor, çünkü insanlar böyle endişelenir. Sonra başka hayaller, başka düşünceler. Ama ağlamıyorum, çünkü insanlar ağlayanları sevmez.


2 yorum:

Aklından geçenleri duymak istiyorum~