Bir tek dileğim var mutlu olayım yeter

Sevgi her şeye değebilir, umutlar değil. Çünkü her umut içinde umutsuzluğu barındırır, umutsuzlukların aksi ihtimalleri hayal ettikleri gibi. Şimdi bilmediğim şarkılar dinleyebilirim, istersem bildiklerimi de dinlerim. Belki de sadece başka hayatlar hayal ederim. Sonra beklerim, ölmeyi beklerim. Çünkü ben hep onu bekledim, insanlardan daha çok bekledim.

Belki de bunların hepsi rüyadır, uyanırım ve  "Hoş bulduğum biri var lan. Iyy, galiba bile demedim. Amk ne dedim ben? Tatlı hem de. Iyy. (Burada şair ben insanlara karşı utandırıcı duygular beslemek istemiyorum demeye çalışıyor. Her ne kadar böyle bir yol seçse de.) ("Sen utanma iftihar et sevmeyenler utansın." diyebilirsiniz.)" demem, vazgeçerim işte demem. Sonra başkasına da demem. Sonra başkasını severim. Sonra onu da demem. Saklarım her şeyi içimde. Sonra belki sadece olduğu gibi gider her şey.



Ağlamanın lüzumu yok (bu bana)
Belki bir gün ben de aşık olunurum
(Bu da tam düğünlük şarkıymışcım)
(Yok yok İbrahim Tatlıses dinlemicem ben, neşeli olalım, portakal soyalım, saygılar)
(Bak bakalım ben mutfakta mıyım)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~