Bitter çikolatanın fazlası acı oluyor

Bir şarkıyı sonuna kadar dinlerse ölecek hastalığına yakalandığım saatlerdeyiz yine, aslında bunu beş dakika filan önce yazacaktım ama ayağım(ın böyle hani tam bileğim değilde biraz daha ön tarafına doğru ama kenarın)a kramp girdi gibi bir şey oldu ben de ona hayıflanıp, gidip anneme yakınmaktan yazmayı geciktirdim. Hatta utanmasam yatağa yatıp "ühü ayağım ayağım" diye şımarıcam. Neden? Çünkü inanın ki ben yeterince şımarık biri değilim. Şımaracak ortam olsa şımaracağım ama yok anam yok!

Haftalardır ilk defa şal taktığımda rahat ettim ve dershaneye insan gibi giyinerek gittim, insan gibi dersek de öteki seferlerde insan gibi olmuyor muyum? Oluyorum ama salaş, hayattan bezmiş, kendine özenmemiş oluyorum. Renkleri uysun diyip ne bulursam geçiriyorum, bugün giyecek başka bir şey bulamadığım için düzgün şeyler giydim, iyi oldu. İnsanlar beğendi, iyi oldu.

Aslında ben yazıya başka bir şey yazacaktım, dert yanayım derken yazacaklarımı unuttum. (Hatta atkı alacağıma gidip şampuan ve çikolata aldım, çikolata dediğime bakmayın iki ülker bitter, bir milka bubbly, üç milka bonibon, bir ülker antep fıstıklı, bir petito ayıcık, bir kinder surprise'ın üçlüsü, aa ne kadar ilginç bu kadarmış.) Diyecektim ki insanlara birkaç saatten fazla kızgın kalamıyorum, uyuyorum uyanıyorum geçiyor. Ama yine de kızmak için çırpınmak istiyorum. Aslında daha çok insanlar benim gönlümü alsın istiyorum, ama tabii ki de uğraşan yok, kaderimize küselim.

Mesaj atsın sinir ol beni sevmiyor de, mesaj atmasın üzül bu ne ya bostan korkuluğumuyum kimse yanıma gelmiyor de.

İşim gücüm yok gibi bir de ütü yapmak var, selimle aramız çok bozuk şu sıralar. (Selim benim ütüm olur canımlar.)

Defalarca dinleyip tek kelimesini hatırlamadığım şarkı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~