Kendi kendine

Gece gece yine kendi kendine saçma saçma düşünürsün, "Nasılsa mesaj atmayacak ki, engelleyeyim bari mesaj atmayayım, hem onun umrunda mı olacak sanki, yok yok bu sefer kaldırmam engeli, hem belki araba kazası geçirir iki ay komaya girerim böylece mesaj atmam iyi olur..."

Sonra gün boyunca okulda üşümekten beynin de donar, çalışamaz hale gelir. (Eve gelişinin üzerinden altı saat geçse de ısınamazsın.) "Engeli kaldırayım bari, mesaj atmam ki hem hiç yoktan en son ne zaman girmiş onu görürüm fena mı olur, yok niye mesaj atayım" Engeli kaldırırsın ama yeniden engellemeye üşenirsin. Nasılsa mesaj atmayacaktır. (Bir insana yüzlerce kez "bana mesaj atma" dersen artık ne istiyor bu diye düşünmez, atmaz. Atmasın zaten ona mı kaldın sen. "Başkası mı var sanki salak?")

Akşam olur en iyi arkadaşının twitterının doğum tarihine kadar gitmeye çalışırsın, kendi tweetini bulursun "Lan keşke bir şeyler yazsa. Ne biliyim oha yazsın, amk yazsın, hassktir yazsın." Yok yok, sen öyle romantik biri değildirsin zaten. Hem zaten hayatında ilk kez birinden hoşlandığını yazmışsın. Ee salak mısın?Bakıyorum da pek salaksın. "Şimdi ben şuraya onun çok kötü bir insan olduğunu filan yazsam, e zaten hepsi bilmiyor mu en fazla doğrulamış olurum ne olacak sanki, olan da bir kez ona olsun, ama olmaz ki..."

"Bak güzel bir film çılacakmış, belki burada olsaymış giderdik." (Nah giderdiniz, yine terk etmiş olacaktı seni, ne değişecekti?)

Sonra otur düşün neden kimse bana cevap vermiyor, mesaj atanım yok diye.
Matematik yazılısına da çalışsaydın ya gözüm.

2 yorum:

  1. kıyamam lorettamm.. hiç düşünme inan ki düşünmeyince geliyor o meajlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın Mia, düşünmemek gerekiyor :) Hem zaman öyle geçiyor, hem de olacağı varsa öyle oluyor

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~