Kısa Kısa 10

Nedenini anlamadığım sebeplerden dolayı oluşan yorgunluktan öldüğüm bir günün daha sonuna gelmiş bulunuyoruz.  Kendimi gereğinden fazla hafif hissetmemle beraber sinirlerim gerilmiş ve kendimi uykunun kollarına bırakmaya hem istekli hem kararsız bir haldeyim. Nedir bu kararsızlık ben de bilmiyorum, belki de günlerdir geç uyumanın getirdiği bir şeydir, belki de uyumadan önce yeterince iyi bir şarkı dinleyemeyeceğim korkusudur.

Akşam eve geldiğimde sadece bir ya da iki bardak çay içtim, üstelik saat ona kadar da üstümdekileri çıkaramadım çünkü misafir vardı. Hayatımda hiç bu kadar eve geldiğim halde üstümü değiştirmeden kalmamıştım, bir de 10 saat tuvalete gitmedim ama bunu daha önce yapmış olma ihtimalim de olduğu için es geçiyorum. Annem gitmiş bana ip almış kendime atkı örebileyim diye. Ben de annemin kuzeninin karısından örmeyi öğrendim ama iki ters bi düz olunca karıştırıyorum sürekli "ben şimdi düzü mü bitirmiştim tersi mi of ipi atmayı mı unuttum acaba" diye. Bakalım bu işin sonu nereye gidecek, o atkı bitebilecek mi?

Birkaç gündür insanlara gereğinden fazla ses kaydı yolluyorum. G. de bana bir sürü ses kaydı yolluyor. Ama o zaten daha önce de yolladığı için bu pek şaşırtıcı bir şey olmadı. Galiba insanlarla aram düzeldi. Birkaç gündür de Buju'ya yazıyorum galiba, boş zamanlarımda arayıp sevgi sözcükleri söylüyorum. Kızlarla aram eskisi gibi kopuk değil, en azından öyle olduğunda da önemsemiyorum. Eski sevgilim hala sevmiyor beni. O da olsun. Ama ben hala onun mu bana 100 lira borcu var benim mi ona çözemiyorum. Eğer benimse zaten komple unutabiliriz. Atar yapmak konusunda da kötüymüşüm onu da anladım, mümkünse ben öyle şeyler yapacağım zaman bana kızın.

Dershanede Harry Potter'ın filmlerinde filme girmeden önce çalan müziği duydum. Ve bazı kızlara neden böyle kutsalımsı şeyleri ulu orta yapıyorlar diye kızmak istedim. Sonra rapçi çocuk Yüzüklerin Efendisi'ni kötüledi kafasına bot fırlatmak istedim. Dershane sınıfında sürekli kimsenin lafına atlamadan en arka sırada oturuyorum ve tenefüslerde de çok etkileşim içine girmiyorum, galiba sınıftaki en gereksiz insan benim. Lakin tenefüste telefondan rus ruleti oynayan çocukların beyin gelişimleri hakkında tedirginlik besliyorum.

Bugün Zey ve Buju başka yere gideceği için otobüste yalnızdım, üstelik durağa ulaşır ulaşmaz otobüs geldi. Eve en yakın durağa geldiğindeyse inemeyecek kadar kalabalık bir ortam yoktu, hatta çok rahat da indim. Galiba bugün bir tek otobüs yüzüme gülüyor.

İnsanlar nasıl olur da özlemez beni?


En iyisi uyuyayım hadi. (Kafiye bunlar hep.)

Ama güzel şarkı değil mi?

Edit: Eğer uyumazsam dinleyebileceğim bir şarkı söylesenize bana ^.^

2 yorum:

  1. Ben de uyuyamıyorum bu aralar. Tamam tamam itiraf etmem gerekirse neredeyse beş senedir uyumakta zorluk çekiyorum. Uyku hapları, antidepresanlar işe yaramıyor. Hatta daha kötü oluyorsun. Umarım uyku düzenin bozulmaz.
    Arkadaşlarınla aranın düzelmesine sevindim.
    Harry Potter ve Yüzüklerin Efendisi benim içinde kutsaldır. Çok sinirlendim o insanların yaptıklarına.
    Eğer uyuyamazsan Rodrigo'nun gitar konçertosunu dinle. Biraz hüzünlü bir bestedir. Ya da boşver uykun iyice kaçar dinleyince. En iyisi sen Tarık Mengüç'ten "Rock'n Coke da ben niye yokum." parçasını dinle. İçin açılır. :)
    İyi geceler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uyku düzenim benim hep bozuk, daha doğrusu düzen demeyeyim de ona yattığım kalktığım saatler belli olsa bile her gece en az 5 defa uyanırım.
      Uyumaya gitmiştim o saatte ama senin için açtım şimdi dinliyorum gitar konçertosunu :)

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~