Öldüklerim

Bu benim son yazım olsun. Yok yok, düşündüğünüz gibi değil, yazmayı bırakmıyorum, öldüğüm de yok gerçekten. Sadece olur da ölürsem (ki ben çok düşünürüm böyle şeyleri) insanların beni bu yazıyla tanımasını ve herkesin bu yazıyı okumasını istiyorum. İnsanların olduğumu düşündüğü kadar ruhsuz ölmek istemiyorum, arkamdan "Yaşamayı seviyordu.." desinler, "Hep yaşardı o..", "Hatta ölürken bile yaşadığını biliyordu..".

Yaşamak herkes için başka bir şey. Kendi hayatlarına son verenler bile gerçekten yaşayabilme arzusuyla ölürler.

Ben bugün bir hayal kursam, yarın ya gerçekleşir ya gerçekleşmez. Ama hayal kurmak güzelleştirmeli hayatı, o hayallerin gerçek olma umudu, sadece öyle yaşayabilsem, ah ne kadar güzel. Hani derler ya ölsem de gam yemem.

Ama şimdi ölürsem, beni tanıyan herkese "O yaşamaya başlamıştı, o yaşamaya hazırdı, ve gitmiş olsa bile yaşayacağına inanıyor. Onun için üzülme, sadece sev ve özle." demenizi isterdim. Bazen hayaller, olmuş kadar olurlar.

Bazı hayaller sadece çilekli sakız ve çayla gerçek olurlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~