Sadece anlamsız

Niçin bu dünyadaki aşık ve mutlu olan bütün sevgililerden nedret etmeyeyim ki? Onların çok tatlı olduğunu düşünebilirim. Ama ben okuduğum bir mangadaki karakter değilim, ilk aşkını öylece kenara fırlatıp hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam etmek nasıl olur ki? O kadar zor değil, ama o kadar iç parçalayıcı. Çünkü bana "Böyle durumlarda istediğin kadar ağlayabilirsin." diyen kimse yok.

Günlerdir whatsappa girmiyor, belki de onu tekrar silmeli ve ne zaman girip girmediğine bakmamalıyım. Rüyamda beni aradı ama tam o sırada başkasını aramam gerektiği için açamadım. Rüya işte, uyanınca da "beni aramışsın" diye dönülmüyor. Gerçi şimdiye kadar toplasan on kişinin aramasına geri dönmemişimdir, lazımsa tekrar arasınlar insanıyım. Aslında hep utangaçlık bunlar. Bugün attığı mesajlardan birine baktım ve gözüme ilk çarpan şey "senden nefret ediyorum" oldu. Herhalde benden nefret etmesi işime yaramalı değil mi? Böyle unutuyorduk galiba.
Halbuki ben aşık olduğuma eminim. Yani benim basit algılama kavramım içinde aşk=sevgi olduğu için de bu böyle olabilir.

Peki neden? Hayali karakterlere aşıkmış gibi davranmamı saçma buluyor, ama kendisine aşık olmama izin yok. Yüksek sesle şiir okuyorum, eğleniyorum, sesim komik olunca ortaya çıkan şeyler de komik oluyor, ama o bunu gereksiz bulduğu için bana gıcık oluyor. Hayatım boyunca yazdığı sadece bir tek yazıyı dinledim ve çok sade olmasına rağmen çok güzeldi, ama o yazmayı da sevmiyor çünkü gerçek yazarların işi olarak görüyor, peki gerçek yazar kimdir? O benim yazdıklarıma da saygı duymuyor, okurken bir duvar tabelasını okuduğundan daha fazla değer verir gibi görünmüyor. Aslında onu hiç tanımadığımı fark ediyorum ondan bahsettikçe. Hakkında bildiklerim sadece benim hakkımda sevmediği yönler. Ne ilgi alanları ne başından geçen olaylar, hiçbir iz bırakmamış bende. Elimde aşık olmamak ve hatta hiç sevmemek için yeterince madde var. Peki niye onu düşündüğümde ağlamak istiyorum? Ben, garip bir yaratığım.

Aslında saatlerdir bir şey yazmak istiyordum ama kelimeleri toparlayamadım, ve galiba üşüttüğümden kusacak gibi hissediyordum yaklaşık on beş dakika önce, neyse ki annemin verdiği ilaç rahatlattı ama yine de uyumazsam başıma iyi şeyler gelmeyebilir. Hem yarın babam beni sinemaya götüreceği için uykumu da almam lazım.

(Şarkı olsun, uyumadan önce şarkı güzel gider.)
(-Mutsuz değil uykulu.)

İyi geceler kediciklerim.

4 yorum:

  1. geçmiş olsun.
    hobbite mi gitceksin kii.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Hobbit'e gittim ve çok güzeldi :D

      Sil
  2. ben ilk aşkımı ne çabuk atlattım ya demek isterdim ama hiç olmuyor öyle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anca "keşke olsa" gibi şeyler düşünüyor insan

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~