Geç oldu saat

Şu sıralar hayattaki her şeyi madde madde yaşıyorum gibi geliyor, şimdiye kadar hiç tarih atma ihtiyacı duymadım, bakalım ilk yanlışlıkla 2013 yazışımı ne zaman yapacağım?

Bazen gerçekten çok saf/salak olduğumu düşünüyorum. Beni sürekli üzen insanlar için sürekli bir şeyler yapıyorum. Beni üzmek ya da sevindirmek gibi hiçbir işlevleri olmayan insanlar için de bir şeyler yapıyorum. Ben hep bir şeyler yapıyorum, ve bu şeyler bana dokunmasa da beni mutlu ediyor. Ama insanların bunları yapmam için bir sebep olmadığını bu yüzden de yapmamam gerektiğini söylemesi beni mutlu etmiyor, çünkü ben insanlardan karşılık beklersem o zaman pis çıkarcının teki olurmuş gibi hissediyorum. Böyle hissetmemem gerek değil mi?

Ama gerçekten insan bazen kendisi için de bir şeyler yapılsın istiyor. Şimdiye kadar zor durumda kalmadığımdan mıdır nedir (Allah göstermesin) hiç insanlar benim imdadıma yetişmiş gibi gelmiyor. Hatta yağmurda sinirli aç bir şekilde eve gelirken babamın beni almayı reddetmesi bile, bak insanın içinde nasıl yer ediyor. Tabii daha sonra ben istemedim, çünkü bir kere yerleşiyor o işte. Aslında konu buraya gelmeyecekti kaç ay önceki olay, nereden geldi? Mesela ben bir yerden ayrıldığım zaman arayan soran 2-3 kişiden fazlası hiç olmadı. Veda eden hiç olmadı, ben de veda etmedim galiba. Benim arkadaşlarım da arkamdan "Demek ki bize değer vermiyor." demişler midir? Desinler, onlar da bana değer vermiyormuşum der, sonra üzülürüm işte. Ama ben bir yerde kaldığı halde hatırlanan insan olmak istiyorum, biri yanımdan gitse de hayatımda kalsın, hiç yoktan bir gün bir yerde karşılaşırsam sıkı sıkı sarılabileyim istiyorum.

Ve insanlara aylarca aylarca çok uzun zamanlarca her şeyinizi söylersiniz ve çoğuna önemsiz gibi davranırlar da neden en ufak bir şeyde sanki o ötekilerin hiçbir değeri yokmuş gibi davranırlar? Düşünüyorum da, bende hep öyle oldu galiba. Ben insanları tanıdıkça açıldım, açıldıkça yazdım konuştum, sonra bir bakmışım ki kelimeler oluşturan cümleler kuran sadece benmişim ve insanlar o görevi bana yapıştırmışlar. Mesela kendi hayatları hakkında çoğu şeyi söylemeyen insanlar bile ben bir şeyleri söylemek istemediğim zaman garip karşılıyorlar. Mesela Alpi bunu çok yapar. Bu yönü hiç hoşuma gitmez. Kız arkadaşlarını bile söylememişti bana zamanında. Ama O mesela takmıyordur herhalde değil mi? Sadece gevezelik etmediğime şaşırmıştır. (Aslında olmasını istediklerimizin tam tersini söylemece.)



Bugün aklıma takılan şarkı da buydu işte.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~