Kedili kurgum


Demin acaba bloga hikaye mi yazsam diye düşünürken aklıma öyle güzel bir fikir geldi ki "aaah" dedim, "keşke çizim yeteneğim güzel olsaydı!". Öncelikle aklıma bi sahne geldi, şimdi ben arada sırada evde garip garip şarkı gibi duran ama aslında çok anlamsız "lalala" gibi mırıldanarak dolanıyorum ya, öyle başlasın hikaye istedim.

Bir kız olsun salak salak "tralalala lalala lalala" diye dolansın evin içinde, böyle giderken oradan bir çocuk (nedense aklıma ilk AnoHana'daki Jintan geldi, onun tipini seviyorum galiba) "ne saçmalıyorsun" veya "sus artık (kapa çeneni)" gibi bir şeyler söylesin istedim.

Sonra biraz daha düşündüm ve bu kızın kedi kuyruğu olmasını istedim. Çünkü kafamda kurduğum güzel güneş ışığı giren ahşap parkeli evin içinde kıvrılan uzun bir kedi kuyruğu düşüncesi o kadar çok hoşuma gitti ki! Ardından kızı tamamiyle kafamda şöyle bir evirip çevirdim:

Öncelikle güzel kızımızın gözlerini görüyoruz, kocaman açılmış bön bön bakan gözleri, ardından omuzlarından dökülen ama beline kadar uzun olmayan kahverengi dümdüz saçları çarpıyor gözümüze, ardından ellerini kaldırıp onlara bakıyor ama o da ne! Kızın ellerinin yerinde patiler var! Patiler siyah, avuç içleri pembe, pembeliğin kenarında ve parmaklarının üst çizgisi boyunca beyaz. Ve kuyruğu kıvrılıyor bu sırada, kafasını çevirip kuyruğuna bakıyor, kuyruğu uzun ince ve siyah. Bir de kedi kulakları var arada kıpraşıyorlar böyle onlar da tüylü tüylü içi pembe. (Sonradan kedi patileri insan eline dönüşüyor tabii hep öyle kalırsa kurgum bozulur. İyisi mi bu kız her gece uyuduğunda kedi olsun, uyandığı zaman da yürümeye başlasın ve her mırıldanışı yavaş yavaş şarkıya, her adımında da bir uzvu insana dönüşsün!)

Anlayacağınız bu hayalimde canlandırdığım kız meğer bir kediymiş, ama sahibi onu öyle çok seviyormuş ki bu sırnaşık kedinin insan olmasını istemiş ve tadaaa dileği gerçek olmuş! İleriki bölümlerde de bu tatlı kediciğin insan olmaya alışmasını, her gün insanlarla ilgili bir şeyler öğrenmesini konu alıyoruz!
Bunları düşünürken aklıma "bundan ne güzel 13 bölümlük bir anime çıkardı" diye geldi, sonunu da klasik bir senaryo olarak sahibine aşık olmasına filan da bağlamazdık, başka bir kediye aşık olurdu ve sonsuza kadar kedi olmaya karar verirdi biz de ağlardık filan, ah ne güzel olurdu.

Tabii bu güzel senaryo da hiç hayata geçmeden bu blogda kalacak, yine de güzel fikir bence. Eğer biri böyle bir anime yapmışsa ya da yapmayı düşünürse "Bakın ben demiştim!" diyebilmek için de buraya yazdım.

E size de beğenmek düşüyor kediciklerim!

Bu arada hayalimdeki karaktere yakın olarak buna, buna ve buna bakabilirsiniz.


Bu da yazıyı yazarken dinlediğim şarkı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aklından geçenleri duymak istiyorum~