Kısa Kısa 11

Bugün iki kez sinir krizi geçirip ağladım ve Araba Sevdasını hala bitiremedim, evde kitap okuyamıyorum! Ayrıca komşularım bu saatte asansör kullanıyor! Aslında çok geç bir saat değil, sadece bizim evdeki herkes uyuduğu için otomatik olarak her yeri sessizlik kapladı, ben de bu sessizlikle rahat edemiyorum. Birazdan saçlarımı kurutacağım ve sabah kalktığımda babamdan banyoyu süpürmediğim için azar yiyeceğim, yine de bu saatte süpürgeyi çalıştırdığım için komşulardan küfür yemekten iyidir herhalde diye düşünüyorum.

Aslında bugün berbat geçen dershane sınavımın ardından eve gidip tüm gün dizi izlemeyi düşleyen arkadaşlarıma uyup eve gelip de film izlemek istemiştim. Eve geldim annem o sırada kapıdan çıkıyordu. Ben Persepolis'i uzun zamandır izlemek istiyordum, filmin yarısındayken annem aradı "neden gelmiyorsun, yemek yersin, hem bir şeyler unutmuştum onu da getirirsin" gibi şeyler dedi ama ben gitmeyi hiç istemiyordum, evden çıkmaya hiç halim yoktu. Yine de feci vicdan yaptım ben insanlara dayanamıyorum. Film bitince giyineyim çıkayım dedim, teyzemi evi çok yakın zaten bize yürüyerek 5 dakika bile sürmüyor. Açtım dolabımı siyah pantolonumu arıyorum, yok, hiçbir yerde yok. Tüm katlanmış şeylerin arasına, askılara, başka kıyafetlerin altına bakıyorum bulamıyorum, ama taktım ya bir kere kafaya, onu giymek istemişim bulamıyorum ya deliriyorum ben "uuf ya uff aradığım bir şeyi de bulayım, niye dokunuyorlar odama bıraksınlar dağınık kalsın en azından neyin nerede olduğunu bileyim" diye söyleniyorum bir yandan da. Sonra dolaptaki askılarında yamuk duran, raflarda katlanmamış tüm kıyafetleri aldım yere attım (isyan edicem ama düzgün duran kıyafetlere de dokunmaya kıyamıyorum geri toplamaya üşenirim aman bozulmasınlar diye) sonra oturdum onların üstüne ağladım, kaldım öyle baya bi. Tabii sonra vicdanıma daha önce yenik düştüğüme kanaat getirerek hiç istemediğimin şeyleri giyip teyzeme yollandım. Orada da sırf üstümde sevmediğim şeyler var diye 1-2 saat montla oturdum. Bu sırada "ben tokum yemicem bir şey" dediğim halde börek, revani, salata yedim üstüne bir de çay içtim ama o kadar da ödülüm olsun bence.

İkinci ağlama krizimi de yaklaşık bir saat önce babam yarın sabah banyo yap şimdi yapma dedi diye geçirdim. Kendi kendime ağlayıp "hiç kimse benim istediğimi yapmıyor herkes istemediğim şeyleri yapmamı söylüyor" diye sızlandım. Galiba bana ağlayacak düzgün sebepler gerek ki gerizekalı gibi davranmayayım.
Allah dert vermesin yine de, kimseye.

Gerçi bugün aslında arada salak gibi davranmamı sağlamazsak çok güzel bir gündü çünkü 1 film ve üstüne çokça Friends izledim. Arkadaşlarım büyük ihtimalle Dexter'da en az bir sezon bitirmişlerdir ama beni kasıyor öyle uzun uzun diziler, çok sevsem de kasıyor, gözümde büyüyor. O yüzden yaşasın 20 dakika, yaşasın Friends!

Aşığım.

6 yorum:

  1. Ahh ahhh arada banada oluyor hatta tamamm çokca banada oluyor .... Her şeye ağlayan bir tipim zaten ki bazen birinin öte gitmesi yetiyor ağlamama sonunda rahatlıyorsan benim gibi sorun değil ama yinede ciddi sebepler arama ağlamak için bunlar iyidir :) bu arada şarkıyı bana hatırlattığın için çok çok çok çok çok teşekkürler... Birdee afiyet olsun enfes şeyler yemişsin ki üstüne çay miss olmuştur :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol, güzel şeyler yemek mutlu olmaya yetiyor bazen :)
      Şarkı için de bir şey değil, bol bol hatırlatırım :)

      Sil
  2. Ben de eskiden sürekli sinir krizi geçirir, ağlardım. Bir gün kardeşimle tartıştım ve sinir krizi geçirdim. Hem elim ayağım titriyor, hem de ağlıyorum. O halde bahçemizde bulunan ağaçlardan birine tırmanmaya çalıştım. Ağlamaktan gözlerim görmediği için ağaçtan düştüm. Kaburgalarımdan bir kaçı ve sağ kolum kırıldı. Bu olaydan sonra çok tuhaf ama bir daha sinir krizi geçirmedim. :)
    Revani'yi de çok severim. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok acı dolu bir öğrenme yolu, geçmiş olsun~
      Umarım birileri yakın zamanda sana bir tepsi revani yapar :)

      Sil
  3. ah araba sevdası lise yıllarımın kitabı.. ilk realist kitapmış da bilmem ne.. sevemedim gitti :)

    ayrıca friends! vuhuu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bana bazı yerleri komik geliyor, adama çok acıyorum ama bir türlü bitmiyor kitap :)

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~