Yakınmaca

Mesaj yazıp siliyorum, insanlar onlarla konuşmamı kibarca istemediğinde ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Eğer kabaca istemiş olsaydı sürekli bir şeyler yazabilirdim ve bu yüzden kendimden utanmazdım galiba.

Yok yok yok olmuyor bir türlü. Aklıma gelenleri mat ve net bir şekilde dökemiyorum kelimelere sanki öyle görüntü ve ses olarak kalıyorlar aklımda, acaba ben kurgusal yazı insanı mı değilim? Ve bilgi dünyam o kadar gelişmemiş ki bilimsel/yorumsal yazı bile yazamıyorum. İstemesine istiyorum ama olmuyor işte. Tabii ki de yazdıklarımı seviyorum ama bende hep bir tatminsizlik oluyor. Aslında yaptığım her şeyde bir tatminsizlik oluyor, her şey için "şöyle yapsam daha mı iyi olurdu" acaba diyorum.

Ama şu da var ki bazı şeyler için sadece sabretmek gerekiyor, eğer sabretmezsem hiçbir şey yerli yerine oturmaz.

Sabretmeyi becerebilen biri olduğumu söyleyemem. Şimdiye kadar hiçbir olayda sonuna kadar sabredemedim ve hep bir sorun çıktı işte. Ne yapabilirim, nasıl yapabilirim?
Bazen sürekli bik bik bik dert yanabileceğim ve bana her konuda en güzel fikirleri veren birinin olmasını istiyorum.
Sonra hatırlıyorum ki insanların beni sevmemesinin sebebi onların samimiyetine güvenip bik bik bik konuşmam oluyor. Blog yada twitterla konuşmak insanlarla konuşmaktan daha kolay, hiç yoktan cevap vermese de orada seni okuyan ve anlayan birinin olduğunu biliyorsun, dünyanın herhangi bir yerinde senin gibi hisseden birinin olduğunu da biliyorsun.

Tabii ben anca en başta pes edeyim.
Eninde sonunda o mesajları bir bir yollayacağımı bildiğim halde yazıp yazıp sileyim.
Bir yerden sonra bıkacağımı bildiğim halde sanki çok kararlıymış gibi yazmaya başlayayım.


6 yorum:

  1. Biliyor musun ben insanlarla pek konuşmam. Hatta bazı günler sesimi bile duyamazsın. Her şeyi kafamın içinde yaşarım. Çevremdeki insanların beni anlamadıklarını düşünürüm. Sonra konuşmaya çalışsam da başaramam ki. Bir türlü kelimeleri bir araya getirip adam akıllı bir cümle oluşturamam. Ama bloguma içimden gelen her şeyi yazıyorum. Bu beni rahatlatıyor.

    Bu cümlelerde benim 'yakınmaca'm olsun. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blogunda yazdıkların gerçekten hoş, ama hiç düşünmezdin senin çok az konuşan biri olduğunu :)
      Ben de içimde kalanları bloguma yazmayı seviyorum, bazı duygularımın kısa sürede değişeceğini bildiğim halde içimdeki kötülükleri bir yere kusmazsam rahatlayamam gibi geliyor.

      Sil
  2. En çok konuştuğum insanla artık konuşmuyorum. 21 gündür benimle konuşmuyor. Ben mesaj attım ama her seferinde beni tersledi. Konuşmak istemediğini hatta yüzümü bile görmek istemediğini söyledi. Tabi bu beni yıktı. Bundan sonra kimseyle konuşmayacağım dedim. O mesaj yazıp yazıp silme bende de var. Sabretmeyi hiç bilmiyorum. Giden gidiyor ben öyle bakıyorum arkalarından.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok acı verici bir durum, insanın en yakınındaki ondan uzaklaşınca ve bunu direk karşısındakini soyutlayarak yapınca korkunç oluyor. Umarım güzel günler seni bekliyordur.

      Sil
  3. Loretta... Ben de bazen o mesajlari yazip silen bazen de yazilanlara cevap vermeyen oluyorum. Hangisini daha cok yapiyorum bilmem ama her iki durumu da anlayabilirim diye dusunuyorum...

    Ve ben de senin tabirinle bircok seyi bik bik bik anlatan bir insanim. Sonra da "Ne diye anlattin ki!" diye baslayan bir ic savas... Ama olmuyor. Yani anlatmadan... Birkac gun, belki birkac hafta susuyor sonrasinda kaldigin yerden devam ediyorsun. Ama susmayi dene bakalim. İnsanlar ne tepki verecek... Belki de konuskan Loretta'yi arayacaklar... Belki gec kalirlar ama kim bilir :)

    Yazdiklarin konusunda da tatmin olmuyor olabilirsin. Bu da zamanla gecer demeyecegim. Cunku gecmeyecek :) Etrafina bir baksana mukemmel olan ne var? Ya da senin olurcesine begendigin gercekten de bircok degerli eseri olan yazarlar bile kendilerini yeterli gormuyorlar.
    Kendini boyle hissetmen senin icin de her seyin yolunda oldugunun bir gostergesi olabilir :)

    Aaah ne uzun ne Polyanna kafa bi yorum yazdim! Gevezeligimi sen dusun artik :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin uzun uzun yorumlarını çok seviyorum ben :D

      Sustuğum zaman da beğenmiyorlar beni konuştuğum zaman da, anlayamıyorum ya insanları :) Ama belki şu konuşma olayım da daha ilerde oturur rayına.

      O tatminsizlik belki de benim yararımadır, sonuçta kendimi tatmin etmek için güzelleştirmem gerek ve ne kadar güzel o kadar okunulası :)

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~