Çünkü deniz yok burada

Saat 19.18 (Bu demektir ki biri beni düşünmüyor. Şuan 19.19 olmasının bir anlamı yok.)

Hiç ortada pişman olunacak bir şey yokken sebepsiz pişmanlıklar yaşadığın oldu mu? Kalbinin sıkışıyor hissi, an an gözünden dışarı çıkmak için savaş veren yaşlar gibi. Yok yok ağlamıyorum, gözüm mikrop kapmıştı ya hani, fark etmedin mi çok kırpıştırdım bugün gözümü. Yok ya, merak etme sen, iyileşmişti aslında ama okulun bahçesi çok yeşil, çimlerde oturmaktandır, havada uçuşan polenlerdir, kaçmıştır işte gözüme bir şeyler.

Şu sıralar işte, hep oynamaktan korktuğum rolleri oynuyorum hayatta. Hatta hissettiğim duyguların gerçek olmadığını, bu duyguların kendimi rahatlatmam için bilinçaltım tarafından oluşturulduğunu düşünüyorum. Bazen hissetmek istemiyorum. Mesela bugün görseydin, birkaç ders önce o kadar çok güle güle konuşmuş hoplayıp zıplamıştık öğle arasındaysa tek başıma boş bulmaca sorularına baktım, başım ağrıdı, içim sıkıldı.

Şu sıralar bir garibim işte. İnsanların duygularını tahmin ediyorum, sonra düşünüyorum. İnsanların duygularının da gerçek olmasını istemiyorum. Hatta benimki gerçek olsun onlarınki olmasın diyorum. 9. sınıfta kimsenin beni sevmeyeceğini düşünüyordum ya. Sonra işlerin değiştiğine emin olmuştum. Artık daha kötüsünü düşünüyorum. İnsanlar beni sevse bile en sonunda ne kadar iğrenç bir insan olduğumu anlayacak. Ah her neyse, bak işte yeniden bu şehre dönmek yaramadı bana. Hep bir basıklık, hep sınırlanmışlık hissi. O denizin maviliğine bakarken ve ufukta boş ovalar yerine sonsuz denizler olduğunu düşünürken hissettiklerim yok burada. Kaçıp gitmek istiyorum. Biliyorum ki sabretmeliyim. Biliyorum ki tüm yaşanmışlıklar ve yaşanmamışlıklar dünyayı daha iyi tanımam ve ders çıkarmam için.

How I Met Your Mother'ın 3 gün sonra biteceğine inanmak da kalbimi sıkıştırıyor. Son iki bölüm gerçekten mahvetti beni, finalde ne yapacağımı kesinlikle bilmiyorum.

Birkaç replik koymak istedim. Unutmak istemiyorum.

Sekiz sene önce olsa utanç verici bir konuşma yapıp aşkımı itiraf eder ve onu korkutup kaçırırdım. Ama bunu yapmamıştım. Çünkü nedense bu işin yürüyeceğini biliyordum.

İnsanlarla yollarınızın sonsuza kadar ayrılmasının ne kadar kolay olduğunu fark ettiğiniz an şok olursunuz, çocuklar. İşte bu yüzden, yanınızda olmasını istediğiniz birini bulduğunuzda bunun için bir şey yapmalısınız.

İşin sırrı şurada, çocuklar. Hiçbirimiz dört dörtlük olacağımıza söz veremeyiz. Nihayetinde tek yapabileceğimiz .tüm benliğimizle birbirimizi seveceğimize söz vermektir ancak. Çünkü yapabildiğimiz en iyi şey aşık olmaktır.


Susmayı hiç sevmediğim zamanlar da var. Ama ne diyeceğimi bilemediğim


Bu da kayıtlara geçmesi amacıyla burada kalsın.

Bazı evetler için gereğinden fazla düşünme vakti gerekiyor.
Bazı evetler hiç gerçekçi olmuyor.
Bazen hiç olmuyor.
Ne olsun?

5 yorum:

  1. Bu ağlamalarım Ankara'da deniz yok diye zaten. :)

    Yazını okurken sanki kendi kendimle konuşuyormuş gibi hissettim.

    How i met your mother bitince biz ne yapacağız ya. Ben daha bitme fikrine bile alışamadım ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biteceğini düşündükçe kalbim parçalanıyorum. Ben o moralle ve boşluk hissiyle ertesi gün nasıl yazılılara giricem hiç bilmiyorum.

      Sil
  2. Deniz görmeden yaşayamıyorum ben. Hayatta kendimi tek şanslı bulduğum şey, yaşadığım yerde deniz olması.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Denizin benim için ifade ettikleri bambaşka ama yaşadığım şehirlerin hiçbirinde deniz olmadı.
      Denizin kıymetini bilmeli :)

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~