Bitmeler

Son 4 gündür "How I Met Your Mother bitecek, ne yaparım ben!" diye isyankar ve ağlak bir havada dolanırken, bugün, işte bitti.

Bitmek çok bambaşka bir kavram. Bir dizinin bitmesi, bir filmin bitmesi, bir kitabın bitmesi, bir arkadaşlığın bitmesi, bir aşkın bitmesi... Biten bitene yani. Sürekli bir şeyler bitiyor ve ardından yenileri başlıyor. Bazen "bitti" diyorsun, yeniden başlıyor, bitip başlıyor, bitmeden başlıyor, sen bitti zannediyorsun ama o aslında yeniden başlamıyor kaldığı yerden devam ediyor.

Bitmek başka bir şey işte. Gülüyorsun, ağlıyorsun, seviyorsun, nefret ediyorsun... Sonra bir bakıyorsun ki bunların hiçbirini yapamazsın artık. Çünkü bitmiş işte. Sadece o boşluk hissi. Sadece o gözlerinin dolma hissi. Benzer bir seri çıkacakmış, bu filmin ikincisini kesin yaparlar, üzülme ya filmi çıkınca ona gideriz, sana değer vermiyormuş demek ki değer verse hep yanında olurdu, sana kız mı yok... Bunların hepsi geçiştirmelik şeyler. Hiçbirinin doğru cevabı yok.

Ama bitişler etkiliyor işte. Başla başlangıçlar istemiyor insan bitişlerden sonra. Başlangıçlardan sonra da bitişler istemiyor. İnsan böyle işte, hep bir şeyler istemiyor, her zaman olanın sonsuza kadar sürmesini istiyor. Alışılmışlığın huzuru var, alışılmışlığın sadakati var, alışılmışlığın içimizi ısıtan sevgisi var.

Şimdi düşünüyorum kendi kendime. Ne saçmalıyor bu kız? Ne yapıyorum ya ben? Sus işte, ne hissediyorsan ne düşünüyorsan kendi kendine.. Şarkı mı dinliyorsun, yarınki yazılına mı çalışmıyorsun. Neden hep şimdiyi değil de geleceği istiyorsun, sonralara odaklanıyorsun.

Ya da boşver işte. Ne yapıyorsan yap. Hayatı daha az ciddiye al. İnsanların tavsiyelerini dinle.

Rahat ol.



Cem Özkan - Dön Bana

8 yorum:

  1. Birşeylere alışmak her zaman çok kolaydır. Sadece bitişlere alışmakta zorlanıyoruz. Çünkü alışmışız bir kere bitsin istemiyoruz. Çünkü biliyoruz ki bitişlere alışmak çok zor. Ama arada olur ya bir süre sonra iyi ki de bitti be deriz. Bu bazen kendimizi teselli şeklidir. Aslında öyle düşünmeyiz içimizde isyan ederiz neden bittin diye. Of ne diyorum ben ya neyse kaçtım ben :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel bitişler de mutlu ediyor ama sevdiğim şeylerin hep sürmesini istiyorum işte :)
      Ee bu konularda çok anlamlı bir o kadar anlamsız konuşmak elimizden en iyi gelen şey.

      Sil
  2. Nedendir bilmem, bende, özellikle bir mevsim bitip diğeri başlarken böyle hissediyorum. Bi boşluk. Bi terk edilmişlik falan :D Niye bilmiyorum. Ay bu yazı iyi geldi bana yaa. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mevsimler biterken seviniyorum galiba, sıkılmış oluyorum üç ayda. Bir de yeni gelen mevsime ilk bir ay adaptasyon sorunu yaşamasam daha mutlu olurdum :)

      Sil
  3. Dediğin gibi;"hayatı daha az ciddiye al"
    her daim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onu becerdiğim gün çok mutlu olacağıma inanıyorum :)

      Sil
  4. Ben bu diziyi aslında pek izlemiyordum ama bir şubat tatilinde eve finalleri biten oğluşum geldi ve bir gün boyunca arka arkaya onunla oturup 8-9 bölüm izledik. Atıştırma şeyler yedik-içtik.Onunla seyretmek o kadar keyifliydi ki daha sonra seyrettiğimde asla aynı tadı alamadım.Onu özledim,gelsin yine oturup onunla izleyeyim diye geçirdim içimden yazınızı okuyunca.. Bu arada size ilk defa geldim ve ilk defa yazıyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel şeyleri sevdiğimiz insanlarla yapınca hep bambaşka tatlar verir :)

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~