Sivilceler, kesilecek saçlar, dalgınlığım

Çok gariptir, özlemedim bu gece kimseyi. Ne eski, ne çok eski, ne sadece şimdilik mesaj atmayan...

Burnumda sivilceler, anlamsızca görünmüyorlar fotoğraflarda. Çekirdek yememe engeller. Neden orada olduklarını bilmiyorum aslında. Canımı acıtıyorlar.

Kısacık kestiricem yarın saçlarımı. Hep olduğu gibi kestirmeden önce, sevmeye başlamıştım uzunluklarını. Turuncuya da boyatırım belki yazın. Aslında istediğim renk Electric Tiger Lily, ama belki daha koyu bir şeyler de olur. Belki hiç boyatmam. Ama artık saç rengimi de sevmiyorum, anlamsız bu dediklerim.

Her zamanki gibi anlamsız bir gündü, anlamsız şeylerden bahsettiğim, anlamsız şeyler düşündüğüm...

Dershaneyi ektiğim için herkesin bikbiklendiği, ama közlenmiş domateslerin çok lezzetli olduğu...

Hiç toptan kaçamadığım, ama doğru düzgün de atamadığım...

Kırk yılda bir çıkan sivilcelerimi aklımdan çıkaramadığım...

Yazın geldiğine inandığım...

Gün geliyor geçiyor, ben geliyor geçiyorum, çok kısa her şey.

Yine çok sıkıcıyım. Yine biri benden sıkıldı. Yarın belki daha çok kişi sıkılacak benden. Her geçen gün daha anlamsız bir ben oluyorumdur belki de.

Belki de ben zannettiğim kadar güzelimdir?

2 yorum:

  1. Sıkıcı değilsin ve yarın daha çok kişi senden sıkılmayacak Loretta. Ve sen hiçbir zaman anlamsızlaşmayacaksın bunu aklından çıkarma =)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım umarım umarım :)
      Teşekkür ederim, yanımda olduğunu hissettirdiğin için.

      Sil

Aklından geçenleri duymak istiyorum~