Sürekli fikirlerim değişiyor.

İzole bir yaşam istiyorum.

Lak lak lak

Bugün biraz çenem düştü diyebiliriz. Ya da birkaç gündür mü düşük benim çenem? Galiba kendimi konuşarak rahatlatabiliyorum. Ya da yazarak. Ne bileyim işte.

Annem ve babamla konuşmak pek sarmıyor derdim ama galiba o konuşma da tek taraflı bir şey oluyor. Bazen liseli bir ergen gibi (bkz. üniversiteye kaydolur kaydolmaz üniversiteli havalarına girmek) abarttığımı düşünüyorum ama benimle ilgilenmiyorlarmış gibi geliyor. Hani önemli bir derdim olsa bir şeye muhtaç olsam ilgilenirler ama normal şeylerle uğraşmıyorlar ya da benimle muhabbet etmek pek açmıyor. Mesela ailecek bir yere gittiğimizde (ki bu da çok sık olan bir şey değil) benimle değil de telefonlarıyla ilgilenmek daha çok hoşlarına gidiyormuş gibi geliyor. Bu normal bir şey, onlar da yaşıtlarıyla muhabbet etmeyi konuşmayı seviyor olabilir ama bu durumun tam tersi olması daha normal olmaz mıydı? Yani ne bileyim bana garip geliyor.

Yazıyorum işte. Yazmayı özlemişim. Hayatımda aktaracak önemli şeyler yok ve hep aynı olaylar tekrarlana tekrarlana gidiyor. Bir ayrıntı: spor salonuna yazıldım. Pilates ve hidorolik fitness diye bir şey var. Pilatesi seviyorum ama hidrolik fitnessı sevdiğimi pek söyleyemeyeceğim. Zaten okula gitmeden önceki hafta bitiyor üyeliğim ve büyük ihtimalle okulda o tür şeylere zaman ayıramayacağım (üşeneceğim).

Bu yıl hazırlık okuyacağım, hobi filan edinmek ve yarım bıraktığım onlarca dizi ve animeyi bitirmek için iyi bir yol olabilir. Hatta ölmeden önce imdb top 250'yi izlesem çok hoş olur. Bu arada eyemdibi diye mi okuyorsunuz imedebe diye mi? Ben eyemdibi diye okuyorum ama ikea'yı yazıldığı gibi okuyorum hiç aykia olaylarına girmiyorum.

Bu arada bir çılgın haber daha: Ehliyetimi aldım! Bu çok mutlu edici harika süper bir şey. Arkadaşlarımı arabayla bir yere götürebilmek harika ama annem olduğunda araba kullanırken geriliyorum bi de herkes ayrı yol tarif ettiğinde geriliyorum. Tek başıma çıkmaz sokağa girmek vs. insanların hangi birinin dediğini yapacağım diye düşünmekten daha kolay. Ama trafik iğrenç bir şey orası ayrı. Ben de yeni sürücü olarak baya bir trafik canavarıyım.

Bi de tekrar yazabilmeye, hatta mümkünse hikaye filan yazabilmeye dönmeyi diliyorum, ruhumdaki açıklıklar kapansın.

Şimdilik görüşürüz kedicikler, bu yazı da bu kadar~


Uzun bir aradan sonra merhaba

Selam,

Uzun zamandır yazmadığım için bana kızmış olabilirsiniz. Ya da belki varlığımı bile unutmuşsunuzdur ve bu yazıyı görünce "bu kimdi ya" dersiniz. Önemli değil, önemli olan ben birkaç aydan sonra buradayım ve işte size yazıyorum.

Öncelikle hepimizin merak ettiği üniversite konusuna gelelim. Türkiye'nin en güzel üniversitesine gidiyorum! Tamam belki en baştan hedeflediğim bölüm değil ve kesinlikle bu bölümü bitirince ne olacağımı bilmiyorum ama bir şeyler olacağıma eminim. Bu özgüveni bana üniversitenin harika olması veriyor, ben o kadar harika olmadığım için endişeleniyorum ama olsun.

Aslında üniversiteden baya korkmuyor da değilim. Yeni bir şehir, yeni arkadaşlar. Her şey istediğim şekilde gidecek mi hiçbir fikrim yok.

Hayatımda bazı kritik değişiklikler yapmak istiyorum. Geçmişte aldığımız kararlar hayatımız boyunca bizi etkilemek zorunda değil ve bence istediğimiz zaman hayatımıza format atabilmemiz gerek. Keşke çevremizdekiler de böyle düşünse ya. Bu konu hakkında aslında ben kararımı verdim ama aileme açamıyorum çünkü babamın ne tepki vereceğini bilmiyorum ve gerçekten çok geriliyorum. Ama bu şekilde devam edersem kendime kızacakmışım gibi hissediyorum.

Hala hayatı kavrayamıyorum. Sanki hayat felsefemizde hep eksik bir şeyler varmış gibi geliyor. Ve bazen delirecek gibi oluyorum, kendimi başka şeylerle avutmaya çalışıyorum.

Kötü bir huyum var, beni rahatsız eden bir şey olduğu zaman içime atıyorum ve gözlerim doluyor. Ağlamanız ya da ağlayacak gibi olmanız insanların sizin hakkınızda olandan farklı düşünmesine sebep olabilir. Belki de ailemle konuşamama sebebim aslında budur.

Her neyse, ben bunu önümdeki 2 hafta içinde yapmazsam asla yapamayacağımı biliyorum, lütfen bana destek verin.

Sizi seviyorum, ve beni okumanız gerçekten harika bir duygu.

Görüşürüz.